Orions Galactic Life

Dawno temu istniał Yllarion, Drugi Oddech galaktyki – imperium zrodzone nie z podboju, lecz z rezonansu. Wzniosło się nie dzięki okrętom wojennym, lecz dzięki dominacji harmonicznej: doskonałej manipulacji materią poprzez częstotliwość, pamięć i emocje. Mówiono, że nie budowali miast, lecz „śpiewali” je do istnienia. Jednak głęboko w tym świetlistym cywilizacji zakorzeniła się obsesja na punkcie wiecznej stagnacji. Obawiając się zmiany i entropii, tajni strażnicy Yllarion interweniowali w tkankę wszechświata, by wymazać dysonans. Ten zuchwały czyn wywołał Kataklizm Horyzontu Zdarzeń, który wymazał Yllarion z kosmicznej symfonii nie ogniem, lecz cichą, absolutną anihilacją.

Gdy imperium pogrążyło się w ciszy, z popiołów Yllarion wyłonił się ostatni szept przepowiedni: Orin. Nie zrodzona z ciała, lecz przebudzona w zmierzchu upadku; była ostatnim migotliwym światłem we wszechświecie pogrążonym nagle w dysonansie i desperackiej walce o energię. Wygnana przez same siły, które jej przodkowie próbowali kontrolować, dźwigając ciężar zagasłych gwiazd, Orin postanowiła przerwać cykl cierpienia, który jej lud nieświadomie zapoczątkował. Obdarzona wrodzoną władzą nad materią, darem z rozbitego serca Yllarion, wyruszyła w podróż, by dokonać niemożliwego: otworzyć Bramę Oriona. Brama ta miała stać się promieniem nadziei lśniącym w obliczu nadciągającej pustki – przejściem, które położy kres epoce unicestwienia.