Orions Galactic Life

Bir zamanlar galaksinin İkinci Nefesi Yllarion vardı; fetihle değil, rezonansla doğmuş bir imparatorluk. Savaş gemileriyle değil, frekans, hafıza ve duygu yoluyla maddenin kusursuz manipülasyonu olan harmonik egemenlikle yükseldi. Şehirlerini inşa etmedikleri, onları “şarkı söyleyerek” var ettikleri söylenirdi. Ancak bu aydınlık uygarlığın derinliklerinde sonsuz durağanlık saplantısı kök saldı. Değişimden ve entropiden korkan Yllarion’un gizli muhafızları, uyumsuzluğu silmek için evrenin dokusuna müdahale etti. Bu cüretkâr eylem, Yllarion’u kozmik senfoniden ateşle değil, sessiz ve mutlak bir yok oluşla silen Olay Ufku Felaketi’ni tetikledi.

İmparatorluk sessizliğe gömülürken, Yllarion’un küllerinden son bir kehanet fısıltısı yükseldi: Orin. Et değil, çöküşün alacakaranlığında uyanmış; aniden uyumsuzluğa ve çaresiz bir enerji mücadelesine sürüklenen evrendeki son parıltılı ışıktı. Atalarının kontrol etmeye çalıştığı güçler tarafından sürgün edilen, sönmüş yıldızların yükünü taşıyan Orin, halkının farkında olmadan başlattığı acı döngüsünü sona erdirmeye karar verdi. Yllarion’un parçalanmış kalbinden gelen, madde üzerindeki doğuştan gücüyle imkânsızı başarmak için bir yolculuğa çıktı: Orion’un Kapısı’nı açmak. Bu kapı, yaklaşan boşluğa karşı parlayan bir umut ışığı, silinme çağını bitirecek bir geçit olacaktı.